نایب امام زمان

می گویند چرا بعضی رهبر را نایب امام زمان دانسته اند؟ شاید بگویند این یک نحوه چاپلوسی است. این چاپلوسی نیست بلکه عین واقعیت است امام زمان خود چنین فرموده است . نیابت به دو گونه است الف: نایب خاص همانند نیابت نایبهای چهار گانه امام عصر در غیبت صغری .
ب: نایب عام : نیابت عام این است که فرد خاصی معین نمی شود بلکه ویژگی و صفاتی مطرح و اعلام می شود هر کس این ویژگی ها را داشت، نایب است. نایبان امام عصرعج در زمان غیبت از این نوع هستند

امام زمان در پاسخ به سوالات اسحاق بن یعقوب کلینی برادربزرگ محمد بن یعقوب کلینی صاحب کتاب کافی فرمودند: اما الحوادث االواقعه فارجعوا فیها الی روات حدیثنا فانهم حجتی علیکم و انا حجه الله علیهم ( وسائل ج 27 ص140 باب 11 وبحار الانوار ج2 ص90 )

«در مورد رخدادهای و حوادث اجتماعی پس مراجعه نمایید به سیراب شده گان از حدیث ما(فقها) پس حقیقتا آنان حجت من بر شما هستند و من حجت خدا بر آنان هستم.»

مراد از حوادث رخدادهای اجتماعی است وقایعی که مسلمین در آن دچار سرگردانی می شوند مثل جنگ و صلح ها، فتنه ها ، رابطه ها، تحریم و قطع ارتباط هاو...

در این حدیث شریف سخن در مورد حلال و حرام و احکام نیست، حضرت نفرموده است حکم حوادث را از آنها بپرسید بلکه می فرماید در خود حوادث به حجتها یا نایبان من مراجعه کنید آنگاه که انسان نمی داند باید چه کند و چه موضعی بگیرد

روات حدیث فقیهان هستند واژه روات به معنای کسی که حدیثی را نقل کند (محدث) نیست بلکه کسی راوی حدیث ائمه است که از علوم و سخنان آنها سیر آب شده باشد و در کلام آنان تفکر نموده باشد چنین کسی همان عالم و مجتهد فقیه سیاسی است پس فقیه سیاسی در رخدادهای اجتماعی حجت امام زمان بر مردم رهبری چنین فردی را بپذیرند

ممکن است گفته شود واژه سیاسی را از کجای حدیث بدست آوردید؟ می گوییم حوادث واقعه احکام دین نیستند رخدادهای اجتماعی هستند و کسی در رخدادهای اجتماعی می تواند خوب تصمیم بگیرد و خوب رهبری کند که خود فردی اجتماعی و سیاسی باشد لذا اعلمیت در ولی فقیه نیز اعلمیت در مسائل اجتماعی و سیاسی است اگر امر دائر باشد بین مجتهدِ فقیهی که در مسائل سیاسی و اجتماعی اعلم است و بین کسی که در مسائل فقهی محض اعلم است برای رهبری و نیابت از امام زمان مجتهد سیاسی مقدم است و این مطلب روشن است.